ตื่นเถิดชาวไทย



 

 ตื่นเถิดชาวไทย...

     ตื่นเถิดชาวไทย  อย่าหลับใหลลุ่มหลง  ชาติจะเรืองดำรงก็เพราะเราทั้งหลาย  ถ้ามัวหลับมัวหลง  เราก็คงมลาย  เราต้องรีบขวนขวาย  ตื่นเถิดชาวไทย...
    

     ข้อความข้างต้น  คือตอนหนึ่งของเนื้อเพลง  ตื่นเถิดชาวไทย  ซึ่งเป็นเพลงในละครปลุกใจเรื่อง “ศึกถลาง”  ผลงานประพันธ์ของพลตรีหลวงวิจิตรวาทการ  เนื้อหาเป็นการกระตุ้นเตือนให้คนเกิดความตระหนักรับรู้  และเตรียมตัวรับสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น  โดยเปรียบเป็นการปลุกให้ตื่นขึ้นจากการหลับ


     ในภาษาไทย  มีคำที่เกี่ยวข้องกับการตื่นอยู่หลายคำ  เช่น
     ตื่น  หมายถึง  ฟื้นจากหลับ
     ตื่นข่าว  หมายถึง  เชื่อข่าวหรือคำเล่าลือโดยไม่มีเหตุผล
     ตื่นตัว  หมายถึง  ไหวทันเหตุการณ์  รู้ตัวทันเหตุการณ์
     ตื่นตาตื่นใจ  หมายถึง  ตื่นเต้นเพราะได้พบได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยพบเคยเห็น
     ตื่นตูม  หมายถึง  ตกใจโดยไม่ได้พิจารณา
     ตื่นเต้น หมายถึง   แสดงอาการลิงโลดด้วยดีใจหรือแปลกใจ, มีความประหม่าเพราะไม่คุ้นเคย


     จะเห็นได้ว่า  คำว่าตื่นแต่ละคำ  มีระดับของความตื่นแตกต่างกัน  ตั้งแต่ฟื้นจากหลับ  ซึ่งเป็นแค่รู้สึกตัว  ไปจนถึงตื่นเต้นตื่นตูม  คือเกิดความตระหนกตกใจจนขาดสติ


     ในช่วงเวลาที่คุณหลวงวิจิตรวาทการประพันธ์บทละครเรื่อง “ศึกถลาง”  เป็นช่วงเวลาที่เมืองไทยกำลังเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างมากมายและรวดเร็ว  เพลงตื่นเถิดชาวไทยจึงเป็นการกระตุ้นเตือนให้คนไทยรู้สึกตัว  เตรียมปรับตัวรับความเปลี่ยนแปลงอย่างมีสติ
    

    มาถึงตอนนี้  กำลังมีความเปลี่ยนแปลงมากมายเกิดขึ้นไม่น้อยไปกว่าสมัยนั้น  เนื่องจากความเจริญทางเทคโนโลยี  และการแข่งขันทางเศรษฐกิจ  อีกไม่นาน  ประเทศไทยจะเข้ารวมกลุ่มประเทศอาเซียน  เพื่อให้มีพลังเข้มแข็ง  พอจะต่อรองแข่งขันกับประเทศยักษ์ใหญ่ได้บ้าง  จึงต้องมีการทบทวนกันว่า  เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศในกลุ่มอาเซียนแล้ว  ประเทศไทยจะอยู่ในระดับไหน  หลังจากการสำรวจตรวจสอบแล้ว  บรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ก็เริ่ม “ตื่น” เนื่องจากเพิ่งค้นพบความจริงว่า  ตอนนี้ไทยเราดูจะต่ำต้อยน้อยหน้า  ล้าหลังเพื่อนพ้องเขาไปหลายกิโลขีด  อย่าว่าแต่จะไปแข่งกับฝรั่งตัวโต ๆ แถบตะวันตกเลย  แค่สี่ห้าประเทศในอาเซียน  พี่ไทยก็เกือบอยู่อันดับบ๊วย  โดยเฉพาะด้านการศึกษา 


      เมื่อ “ตื่น” แล้ว  ก็เลยต้องมีปฏิรูปการศึกษากันอีกขนานใหญ่  กลายมาเป็นปฏิรูปรอบสอง  ที่มุ่งสู่มาตรฐานสากลกันนี่แหละ
 เราจึงได้เห็นหลักสูตรมาตรฐานสากล  ที่เป็นความคาดหวังว่าจะสร้างเด็กไทยในอนาคตอันใกล้  ให้พัฒนาขึ้นมาเคียงบ่าเคียงไหล่เขาได้ไม่อายใคร 
     

     สิ่งที่เราทุกคนจะต้องทำในเวลานี้  ก็คือ “ตื่น”  เพื่อติดตามรับรู้ความเปลี่ยนแปลง  ซึ่งน่าจะอยู่ในระดับ “ตื่นตัว” ก็พอ  ไม่ต้องไปถึง  ตื่นเต้น  ตื่นตูม  หรือตื่นตระหนก  ซึ่งเป็นการตื่นที่ขาดสติ  เพราะถ้าตื่นไปถึงขนาดนั้นก็คงไม่มีสติปัญญาจะคิดทำอะไรดี ๆ ขึ้นมาได้
     

     แต่ถ้ายังไม่ “ตื่น”  มัวแต่ “หลับใหล” ดูท่าจะลำบากแน่...
 
 

 

สร้างโดย: 
รัตนา สถิตานนท์