เจาะ...เพชรพระอุมา


รูปภาพของ sss27444

 


คะหยิ่น กะเหรี่ยงดง อายุประมาณ ๕๐ หัวหน้ากะเหรี่ยงหล่มช้าง ผมสีเทาเป็นกระเซิงคาดไว้ด้วยผ้าสีแดง สูงใหญ่กำยำขนาดแงซาย ใบหน้าเหี้ยมเกรียมดุดัน ตาขุ่นปราศจากแวว แก้มข้างหนึ่งมีรอยแผลเป็นจากเล็บเสือลึกเป็นทางลงมาจรดคาง ที่คอมีสังวาลทำด้วยเขี้ยวสัตว์ป่าห้อยอยู่ เอวเหน็บมีดสั้น มือถือปืนแก๊ปกระบอกยาวสูงเกือบท่วมหัว (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า ๒๓๖๐ ) ริมฝีปากหนา ลำคออวบใหญ่ (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า ๒๓๖๒) ฟันใหญ่เป็นคราบดำ (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า ๒๓๘๘) ตาขุ่นไปด้วยสายเลือด ยิ้มแสยะ (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า ๒๓๖๑)หัวเราะเหมือนเสียงวัว (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า ๒๓๖๑) ได้ชื่อว่าเป็นพรานยางน่อง เป็นผู้เลื้อยได้อย่างงูและมองเห็นในที่มืดได้เท่ากับนกเค้าแมว (ดงมรณะ เล่ม ๔ หน้า ๓๐๐๙) พูดพม่าได้ (จอมผีดิบมันตรัยเล่ม ๒ หน้า ๓๙๑๑)

 

 

ที่มารูปภาพ : http://www.petprauma.com/cover/actors/maria01.jpg 


มาเรีย ฮ๊อฟมัน อายุ ๒๕- ๒๖ ปี (เดิมอายุ ๓๐ ตอนหลังผู้ประพันธ์ลดเหลือแค่นี้) ( ดงมรณะ เล่ม ๓ หน้า ๒๘๘๕)ลูกผสม แต่กำพร้าแม่ (อาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม ๔ หน้า๖๓๔๔)สูง ๕ ฟุต ๘ นิ้ว (แงซายจอมจักรา เล่ม ๔ หน้า ๙๘๐๘) สูงไล่เรี่ยกับดาริน แต่อวบอัดบึกบึนกว่า ( ดงมรณะ เล่ม ๓ หน้า ๒๘๙๕)พ่อเป็นเยอรมัน แม่เป็นฝรั่งเศส เกิดในอ๊าฟริกา เรียนที่มหาวิทยาลัยอ๊อกฟอร์ดในอังกฤษ ( ดงมรณะ เล่ม ๓ หน้า ๒๙๓๑) เป็นนักนิรุกติศาสตร์ ( ดงมรณะ เล่ม ๓ หน้า ๒๙๒๐)เท่าๆกับเป็นพราน ยิงปืนได้ดีกว่าสามี เคยช่วยสามีรอดตายจากควายป่าอ๊าฟริกัน ในทุ่งซาฟารี ขณะที่สามียิงถึงห้านัดหมอซองกระสุนไรเฟิล หล่อนยิงนัดเดียวจอด เกิดพอใจ รักกันก็เลยแต่งงานกัน เพิ่งแตางงานสองปีเศษ (ดงมรณะเล่ม๓ หน้า๒๘๘๔)(ไฮเมนส์ขาดตั้งแต่อายุ ๑๔ แงซายจอมจักรา เล่ม ๔ หน้า ๙๙๗๗) เรียนวิชาเพลิออนโตโลยี (อาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม ๒ หน้า ๕๖๙๗) การล่าสัตว์และใช้ไรเฟิล ได้รับการสอนจากบิดาผู้เป็นพรานใหญ่ ผิวขาวแห่งเบลเยี่ยม คองโก ล้มช้างมากว่า ๕๐๐ ตัว สิงโต ควายป่าและแรดอีกนับพัน การติดตามบิดาไปทุกหนทุกแห่งในการล่า สอนให้หล่อนเกิดความเคยชินและชำนาญขึ้น หล่อนเริ่มฝึกหัดยิงปืนมาตั้งแต่อายุ ๑๐ ขวบด้วยปืนลม ต่อมาก็ขนาด .๒๒ ขึ้นมาจนกระทั่ง ดับเบิ้ลไรเฟิลขนาด .๔๗๐ อันเป็นปืนล่าสัตว์ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่หล่อนจะต้านทานแรงสะท้อนถอยหลังของมันได้ เคยล้มสิงห์โตร้ายที่ไม่มีใครปราบได้ด้วยสปริงฟิล์ค ๓๐/๐๖ ในขณะอายุเพียง ๑๗ ปี ในชีวิตการล่าสัตว์เคยถูกงูกัดครั้งหนึ่งในป่าเวเนซูเอล่า ( ดงมรณะ เล่ม ๔ หน้า ๓๓๓๖, ๓๓๓๗) สถิติในการล่าสัตว์ของมาเรีย ล่าสิงห์โต ๓๔ ตัว ควายป่าที่เรียกเคป บัฟฟาโล่ ๒๓ ตัว ช้าง ๕๐ เสือในอินเดียยิงนับไม่ถ้วน ( ดงมรณะ เล่ม ๔ หน้า ๓๓๔๒) ไซซ์ ๓๘-๒๕-๓๗ ( ดงมรณะ เล่ม ๔ หน้า ๓๓๗๐)

ส่างปา ลูกส่างหล้า หลานส่างคำ รูปร่างเล็ก ผอมเกร็ง ในชุดสีดำ กางเกงครึ่งแข้ง มือถือดาบ ไหล่สะพายปืนยาว ( ดงมรณะ เล่ม ๓ หน้า ๒๘๗๘) ฟันเกสีกะดำกะด่าง (อาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม ๓ หน้า ๖๑๘๕)พรานใหญ่มือดีคนหนึ่งในเขตรัฐกะยา รู้จักกับรพินทร์เกือบสิบปีตั้งแต่รพินทร์ยังเป็นต.ช.ด.ที่แม่ฮ่องสอน ( ดงมรณะ เล่ม ๓ หน้า ๒๘๘๖)เป็นพรานต่องสู่ อยู่จอโหลงในเขตกะยา อายุ ๑๗ สู้กับหมีใหญ่ด้วยไม้ไผ่เสี้ยมปลายแหลม ถูกหมีกัดยับเยินไปทั้งร่าง แม่แต่อวัยวะเพศก็พิการเป็นเหมือนขันที อยู่ได้ด้วยกัญชา จอมผีดิบมันตรัย เล่ม ๑ หน้า ๓๕๗๖ ที่มาอยู่กับมาเรียและสเตเกลก็เพราะช่วยปราบช้างป่าที่เข้ามาทำลายพืชไร่ของชาวบ้าน และช่วยรักษาบิดาชราของส่างปาหัวหน้าบ้านจากมาลาเรีย ( ดงมรณะ เล่ม ๓ หน้า ๒๙๐๗)

วายา เจ้านครลิง อายุกว่า ๖๐ ปี ร่างใหญ่โตมหึมา รุงรังไปด้วยขนสีดำปนน้ำตาล สูงร่วม ๗ ฟุต ขนสั้นกว่าลิงตัวอื่น สัณฐานวงหน้าใกล้เคียงมนุษยชาติมากที่สุด ทรงหน้ายาวลงมาแทนที่จะกลม ขนบนหน้าบาง หน้าผากสูง ริมฝีปากยื่นหนา มีเค้าดครงสันจมูกซึ่งเป็นของคน กรอบตาลึกมีเบ้าเป็นสัดส่วน และมีขนคิ้วหนาแยกต่างหากออกไปจากขนอ่อนๆที่ปกคลุมใบหน้า แผงอก หัวไหล่และแขนขาเต็มไปด้วยมัดกล้ามได้ส่วน (ป่าโลกล้านปี เล่ม ๒ หน้า ๗๓๑๒-๗๓๑๔) เป็นต้นตระกูลของมนุษยชาติ นีแอนเดอร์ธอลส์ แมน เดิมทีพ่อแม่ของวายาอยู่เหนือขึ้นไป ถูกตัวสามเขาบุกเข้าไปถึงถ้ำ ถูกเหยียบขยี้เสียชัวิต ลิงจากเขานิลกาญจญ์มาพบ ก้เลยเอามาเลี้ยงไว้

ที่มาเนื้อหา : http://www.petprauma.com/actors/actors.html  

เรียบเรียงและรวบรวมโดย : นางสาวดวงพร  แซ่ลิ้ม