เจาะ...เพชรพระอุมา


รูปภาพของ sss27444

รายละเอียดตัวละคร

พันโทหม่อมราชวงค์เชษฐา วราฤทธิ์ อดีตทูตทหารบกประจำสหรัฐอเมริกา อายุประมาณ ๓๕ ปี สุภาพบุรุษร่างสูงใหญ่ ผิวขาว คางเหลี่ยมมีเส้นหนวดกันเรียวอยู่เหนือริมฝีปาก บุคลิก สง่างาม สุขุม เยือกเย็น ผิวพรรณท่วงท่าบอกชัดว่าเป็นราชสกุล แต่ดูเข้มแข็งบึกบึนอย่างชายชาตรีแท้ (ไพรมหากาฬ เล่ม ๑ หน้า ๑๙) นายทหารม้ายานเกราะ (จิตรางคนางค์ ๔ หน้า ๓๗๓๗) เคยเป็นนักกิฬายิงธนู (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า๒๔๔๙)

อนุชา วราฤทธิ์ อายุ ๓๓-๓๔ (ป่าโลกล้านปีเล่ม ๑ หน้า๗๐๓๐) น้องชายเชษฐา พี่ชายดาริน ไม่ได้ทำงานเป็นแก่นเป็นสาร ถูกพี่ชายแย่งคนรัก รู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมจากเจ้าคุณพ่อ จึงหนีจากบ้านไปตายเอาดาบหน้า เข้าป่าล่าสัตว์จนมีพรานคู่ใจชื่อหนานอิน ทั้งคู่พากันไปหาขุมเพชรพระอุมาหวังตายเอาดาบหน้า เป็นสมาชิกของสมาคมวิทยุรับส่งสมัครเล่นระหว่างชาติ และเป็นช่างวิทยุ (จิตรางคนางค์๔ หน้า ๓๗๓๗) ใช้ปืน.๔๕๐ ไนโตรเอ็กเปรส ทิ้งปลอกกระสุนให้รพินทรตามเก็บตลอดทาง

พันตรีไชยยันต์ อนันตรัย อายุไม่เกิน ๓๕ ปี คุณลักษณะเป็นทั้งบุรุษเจ้าสำราญและนักเผชิญโชคเผชิญภัย (ไพรมหากาฬ เล่ม ๑ หน้า ๑๙) บุ่มบ่าม ใจร้อน (ไพรมหากาฬเล่ม ๑ หน้า ๑๕๖) ล่ำสันแข็งแรงตามแบบฉบับของชายชาตรี บุคลิก เป็นคนแจ่มใส อารมณ์รื่นเริงอยุ่เป็นนิจ ลักษณะบุรุษเจ้าสำราญ พ่อแม่เสียชีวิตแล้ว ทิ้งมรดกไว้พอสมควร ไม่ร่ำรวยจนล้นเหลือ แต่ก็ไม่จน มีน้องสาวหนึ่งคนแต่ก็แต่งงานไปแล้ว กับมีลุงอีกคนหนึ่ง เป็นทายาทของลุงซึ่งไม่มีลูกของตนเอง โสด ไม่มีพันธะกับใครทั้งสิ้น (ป่าโลกล้านปี เล่ม ๔ หน้า๘๑๔๑) นายทหารปืนใหญ่ (จิตรางคนางค์ ๔ หน้า ๓๗๓๗) เคยผ่าไส่ติ่ง (ไพรมหากาฬเล่ม ๑ หน้า ๒๕) เล่นกอล์ฟ เคยฝึกกระดดดร่ม(จอมผีดิบมันตรัยเล่ม ๓ หน้า ๔๕๐๗) เคยผ่านหลักสูตรในการก่อวินาศกรรมและได้ชื่อว่าเป็นผู้ชำนาญการพิเศษด้านวัตถุระเบิดและเคมี (อาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม ๑ หน้า ๕๓๑๗) นักรักบี้เก่าสมัยยังเป็นนักเรียนนายร้อยทหารบก (อาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม ๓ หน้า ๖๐๐๗)

 -  หม่อมราชวงค์หญิงดาริน วราฤทธิ์ อายุ ๒๖ ปี เป็นนายแพทย์เกียรตินิยมทางศัลยกรรมและอายุรเวช กำลังทำปริญญาเอกทางมนุษยวิทยา และเกียรตินิยมทางอายุรศาสตร์ (จอมผีดิบมันตรัยเล่ม ๒ หน้า ๓๘๕๖) เป็นหญิงสาวร่างโปร่ง ทรงใบหน้ารูปไข่ ริมฝีปากบาง จมูกเชิด ตาใหญ่ทั้งคู่คมกริบประกายแวววาวอยู่เป็นนิจ ไหล่ผึ่ง เอวกิ่ว ตะโพกกลมหนา ลำขาอวบใหญ่แข็งแรง ผิวเข้มจัดแบบคนที่นิยมกรำอยู่กลางแดดกลางลมอย่างนักกิฬากลางแจ้ง บุคลิก ลักษณะเย่อหยิ่ง ไว้ตัว (ความรู้สึกแรกเห็นของรพินทร์) size ในป่า ๓๕ - ๒๓.๕ - ๓๖ (ดงมรณะ เล่ม ๔ หน้า ๓๓๗๐) แต่พอกลับมาเมือง size ๓๕ - ๒๓ - ๓๕.๕(แงซายจอมจักรา ในจดหมาย) ลักษณะของดารินที่คริสเห็นในฝันที่สระโบกขรณี ตาดำ ผมดำ สูงราว ๕ ฟุต ๕ นิ้ว ค่อนข้างเพรียว แต่ทรงกระดูกใหญ่แข็งแรง แม้จะดูว่าบอบบาง ตาโต แต่รูปตาเรียว สันจมูกตรงปลายเชิด ริมฝีปากบนบาง แต่ริมฝีปากล่างหนา ช่วงคอยาว ไหล่ลาดเหมือนนักกิฬา ทรงหน้าดูผาดๆน่าจะเป็นรูปไข่ แต่เป็นลักษณะยาวรีเสียมากกว่า ผิวไม่ขาวมากนัก แต่ก็ไม่คล้ำ (นาคเทวี ๓ หน้า๔๙๐๒) และยังเป็นเป็นสมาชิกกิติมศักดิ์สมาคมกิฬายิงปืนแห่งประเทศไทย และสมาคมเป้าบินแห่งประเทศไทย (ดงมหากาฬ เล่ม ๔ หน้า ๓๓๕๗)

รพินทร์ ไพรวัลย์ รูปร่างเล็ก สูง ๕ ฟุต ๗ นิ้วผอมเกร็ง หน้าเหี้ยมไม่มีรอยยิ้ม (ไพรมหากาฬ เล่ม ๑ หน้า ๓) ผมหยักศก สีน้ำตาลกร้านแห้งเพราะเปลวแดด (ดงมรณะ เล่ม ๔ หน้า ๓๒๐๓) เป็นนักเรียนนายทหารจากเยอรมันนี ๑ ปี แซนเฮิร์สทที่อังกฤษ ๓ ปี และ ๒ ปีในเวสต์ปอยท์ อเมริกา (ไพรมหากาฬ ๒ หน้า ๖๗๓) ยศเดิมเป็นร้อยตำรวจเอก ประจำหน่วยตระเวนชายแดน กองพลเสือดำ ประวัติ เมื่อปลายปีที่แล้วต้องไปนอนโรงพยาบาลกรุงเทพฯสองเดือนกว่า เพราะยิงสวนกระทิงเจ็บตัวหนึ่ง (ซึ่งพรานพื้นเมืองของเขายิงไว้ก่อน) ในระยะประชิดไม่เกิน๑๕หลา มันชนเขากระเด็นและสลบ ซี่โครงหัก บุคลิก เป็นสุภาพบุรุษเต็มตัว เคยบวชเณรที่วัดช้างไห้ ปัตตานี (ไอ้งาดำเล่ม ๑ หน้า ๑๓๘๒)  มีโรคประจำตัวเรื้อรัง เป็นมา ๕ - ๖ ปี (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า๒๔๘๑) ติดมาจากหุบหมาหอน

 ที่มารูปภาพ : http://www.petprauma.com/cover/actors/darin01.jpg

แงซาย อายุราว ๒๘-๓๐ ปี รูปร่างสูงตระหง่านเกือบหกฟุต ผิวเป็นสีทองแดง ตาใหญ่คมกริบในกรอบลึกเป็นประกายสดใส ผมหยิกหยักศกยาวปกท้ายทอย (จอมผีดิบมันตรัย เล่ม ๑ หน้า ๓๕๓๐) หน้าสีทองแดงดวงนั้นสว่างขึ้นด้วยรอยยิ้ม ......ใบหน้ายาวรูปสี่เหลี่ยมหมดจด คมสัน น่าจะเรียกได้ว่าเป็นแบบฉบับทรงหน้าอันงามเยี่ยมของบุรุษเพศชาติอาชาไนยแท้จริง... จมูกโด่งเป็นสันผิดแผกไปจากกะเหรี่ยงหรือชนชาวเขาทั่วไป...คิ้วดกยาว กรอบตาลึกแต่ใหญ่งามมีแววรุ่งโรจน์อยู่เป็นนิจ ริมฝีปากบางได้รูปราวกับริมฝีปากของผู้หญิง ฟันขาวสะอาดเป็นระเบียบ ผมสีน้ำตาลเข้มหยิกหยักศกเป็นคลื่นแทบจะปกไหล่...รูปร่างเล่าก็สูงตระหง่านกำยำอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ราวกับรูปปั้นสำริดได้ทรวดทรงรับกันหมดทุกส่วน...วูบหนึ่งแห่งมโนภาพคิดคำนึงอันไม่ตั้งใจของเขา..มาตรว่าแผงอกอันกว้างใหญ่นี้ถูกหุ้มไว้ด้วยเกราะทอง ในมือถือดาบผงาดอยู่บนหลังม้าศึก..บุรุษผู้นี้ก็คือเทพบุตรแห่งสงครามในเทพนิยายเป็นแน่แท้ !! (ดงมรณะเล่ม ๑ หน้า ๑๘๕๓-๑๘๕๔) เรียนหนังสือในเมืองมัณดะเลย์(พม่า) ๘ ปี เมื่อสงครามมหาเอเชียบูรพาเกิดขึ้น ถูกส่งไปเรียนการรบแบบกองโจรที่กุงจิง ๒ ปี ปลายสงคราม กระโดดร่มยึดพม่าร่วมกับกองทหารอังกฤษ ตอนอยู่ในกองทหารอิสสระของนายพลอองซาน เป็นผู้บังคับหมวดสี่ ยศร้อยโท (ไพรมหากาฬ เล่ม ๑ หน้า ๑๐๗) ใช้ปืนคานเหวี่ยงวินแช้สเตอร์ โมเดล ๑๘๙๔ ขนาด .๔๔-๔๐ แบบโบราณที่ใช้กันบนหลังม้าในสมัยต้นศตวรรษที่ ๑๙ รุ่นเจสสิ เจมส์ (จิตรางคนางค์ ๒ หน้า ๓๒๖๗ มงกุฏไพร ๓ หน้า ๗๖๑๒) ชื่อ "แงซาย" เป็นภาษาทวาย พระธุดงค์องค์ที่เลี้ยงแงซายเป็นคนตั้งเพราะท่านเป็นชาวพม่าผสมทวาย (ดงมรณะ เล่ม ๒ หน้า๒๔๒๑ วันแรกๆที่หล่มช้าง)  

ที่มารูปภาพ : http://www.petprauma.com/cover/wannakum39/06ngaesi03.jpg

ที่มาเนื้อหา : http://www.petprauma.com/actors/actors.html

เรียบเรียงและรวบรวมโดย : นางสาวดวงพร  แซ่ลิ้ม