การรักษาโรคอิไตอิไต

    โรคอิไตอิไต เกิดจากการได้รับแคดเมี่ยมเข้าสู่ร่างกายในปริมาณมากและไปสะสมในไต จนเกิดเป็นโรคนี้ขึ้น  และเนื่องจากชื่อโรคเป็นภาษาญี่ปุ่นดิฉันเห็นว่าชื่อโรคนี้แปลกดีจึงสนใจที่จะสร้างบล็อกเกี่ยวกับการรักษาโรคนี้ขึ้นโดยได้ศึกษาข้อมูลมาจาก http://www.suriyothai.ac.th/node/662 ของ นางสาวระพีพร  เรืองสุรเชษฐ รุ่นพี่ ม.6 ปีการศึกษา2552 ซึ่งได้สร้างบล็อกเกี่ยวกับสาเหตุและอาการของโรคอิไตอิไตไว้ดิฉันเล็งเห็นว่ายังไม่มีเนื้อหาด้านการรักษาเพียงพอจึงขออนุญาตต่อยอดงานของพี่ด้วยการนำเนื้อหาเกี่ยวกับการรักษามาใส่ในบล็อกนี้ซึ่งวิธีการรักษามีดังนี้ค่ะ

สาเหตุของโรค --- มาจากการได้รับแคดเมียมในปริมาณมากเกินไป การสัมผัสแคดเมียมเข้าสูร่างกาย อาจได้จากการกินอาหาร ดื่มน้ำ หรือการหายใจเอาฝุ่นผงแคดเมียม มีบางรายอาจได้จากการสูบบุหรี่ โดยแคดเมียมที่รับเข้าไปจะถูกสะสมที่ตับและไตได้เป็นเวลานาน

อาการของโรค --- ผู้ป่วยจะมีอาการปวดแขน ขา (extremity pain), มีวงแหวนแคดเมียม (yellow ring), ปวดกระดูก (Bone pain), ปวดข้อ (joint pain), มีความผิดปกติที่กระดูกสันหลัง ทำให้มีลักษณะเตี้ย หลังค่อม อาการระยะสุดท้าย ได้แก่ เบื่ออาหาร น้ำหนักลด มีความผิดปกติของ เมตาบอลิซึม(METABOLISM) โดยส่วนใหญ่ เสียชีวิตจากภาวะไตวาย และการเสียสมดุลของเกลือแร่ (Electrolyte Imbalance)
การเกิดพิษมักพบได้ 2 ลักษณะ คือ
1) ความเป็นพิษเฉียบพลัน จากการหายใจเอาฝุ่น ละอองไอแคดเมียม แล้วมีอาการภายหลังสัมผัส 2-3 ชั่วโมง โดยมีอาการไอ เจ็บหน้าอก เหงื่อออก หนาวสั่นคล้ายอาการติดเชื้อทั่วไป มีอาการระคายเคืองอย่างแรงในปอด หายใจลำบาก ไอ และอ่อนเพลีย

2) ความเป็นพิษแบบเรื้อรัง ผลกระทบต่อทางเดินหายใจ ไตถูกทำลาย มีโปรตีนในปัสสาวะ ร่างกายขับกรดอะมิโน กลูโคส แคลเซียม และฟอสเฟตในปัสสาวะมากขึ้น ทำให้เกิดเป็นนิ่วในปัสสาวะได้
การตรวจวินิจฉัย --- ผู้ป่วยได้รับพิษจากแคดเมียม ส่วนใหญ่มักใช้ผลการตรวจพิเศษ หรือการตรวจทางห้องปฏิบัติการยืนยัน เช่น การฉายภาพรังสีทรวงอก ตรวจสมรรถภาพการทำงานของปอด ตรวจปัสสาวะ และเลือด เพื่อหาระดับของแคดเมียม องค์การอนามัยโลกกำหนดค่าปกติ แคดเมียมในปัสสาวะ < 2 ไมโครกรัม/กรัมครีอาตินีน และค่าสูงสุดที่อนุญาตให้มีได้ 10 ไมโครกรัม/กรัมครีอาตินีน และแคดเมียมในเลือด 5 ไมโครกรัม/ลิตร และค่าสูงสุดที่อนุญาตให้มีได้ 10 ไมโครกรัม/ลิตร